چند وقت پیش مطلبی نوشته بودم که در آن استدلال کرده بودم که وقتی کار ارضا کننده و جالب باشد دست مزد کمی به آدم می‌دهند. اما اخیراً متوجه شدم که آزمایشی انجام شده که به گونه‌ای عکس این موضوع را نشان می‌دهد. یعنی اینکه وقتی دست مزد کم باشد، آدم به خودش تلقین می‌کند که کارش جالب است. آزمایش به قرار زیر است:
دو گروه را به صورت تصادفی انتخاب می‌کنند و هر دو گروه را وادار می‌کنند که کاری کسل کننده را انجام بدهند و در ازای انجام این کار کسل کننده دستمزدی دریافت کنند. گروه اول تنها یک دلار در ساعت دریافت می‌کردند در حالیکه گروه دوم خیلی بیشتر از آن، یعنی بیست دلار در هر ساعت دریافت می‌کردند. در کمال تعجب، گروه اول احساس می‌کردند که کاری که انجام می‌دادند جالب بوده اما گروه دوم آنرا کسل کننده یافته بودند.
چون من این کار را دوست دارم دستمزدش کم است یا چون دستمزدش کم است من این کار را دوست دارم یا اینکه چون من این کار را دوست دارم گشنه می‌شوم و چون گشنه می‌شوم وبلاگ می‌نویسم اما نمی‌خوابم زیرا که کسی پول نمی‌دهد تا من بخوابم بنابراین من عاشق خوابیدن هستم ...
۱۳۸۶ اسفند ۱۸, شنبه
۱۳۸۶ اسفند ۱۷, جمعه
Women's day, Italian style
Inspired by the famous Italian movie with title "Divorce, Italian style" I have chosen the above title for this post. Addressing all the various forms of celeberating women's day by various Italian communities and sub-cultures is beyond the scope of this post. Some of these groups have pacifists inclinations; some are
political; some have humanitarian concerns and etc.
I will just tell you some anecdotes.
In the recent three year, I happen to be in Italy in March. In the last two years I was attending workshops. The organizers have arranged the program such that the banquet of the meeting coincided with 8th of March. In one of these meeting, most of the participants were young post-docs. The celeberation was all about having fun after a long day of attending seminars and physics discussion.
Although , 8th of March is called "women's day" but in fact men were having more fun as this naming offered them a subject and more freedom to make stupid jokes like the ones you often hear back in Iran.
The participants in last year's meeting were mostly senior people. The meeting itself was organized by an old lady.
She is a renowned experimentalist who has currently an emeritus professor position. She had been a leading figure in various experiments which some of them were ground-breaking for the
high energy community.
Women's day in this meeting was mainly about having fun, too. However, it was also considered an occasion for honoring this lady.
After dinner toasts were proposed in her honor by some old
colleagues.
The compliments were informal; instead of mentioning her many achievements in research and administrative work. They just pointed out aspects in her character which can be considered as flattery and implicit criticism: how assertive she was, how impossible it was to reject her commands as a subordinate, how quickly she pointed out the faults in work and etc. All with a joking tone! And in the end, they added that they admired her in "every respect" from the moment they first met. The emphasis was on "in every respect" that caused mock and joking protest from the audience.
O! These old people!
This is "women's day" the way it is celeberated in the international high energy physics meetings held in Italy.
۱۳۸۶ اسفند ۱۵, چهارشنبه
Examplary potato
During certain periods of time, it becomes quite fashionable to name days of year after different groups. In this particular day, the authorities associated with the government introduce examplary member of the group and honor him/her by showing him/her on TV, giving presents and ....
Labour's day------>Examplary factory worker
teacher's day----> Examplary teacher
This was very popular during the soviet time in Russia.
In fact, by this practice, the women's day had been commerated every year in Russia.
I was first tempted to say that this is the way totalitarian governments act.
They find some docile member of that group which is considered safe for the government and introduce him/her to others
to follow as an example.
But then I realized it is more complicated than that.
Introducing examplary woman or mother used to be quite fashionable in US of America
fifty years ago.
Back then the mentality of Americans were quite different from now.
During 60's and 70's, because of liberal social movements, the mentality of people
in America changed.
The Americans today think quite differently from the way they did
before 60's about race, family and gender roles in the society.
As a result, introducing examplary mother or woman, for majority of educated
men and women in the USA does not make any sense anymore.
They just laugh at the idea.
In any way, celeberating women's day in west is still quite popular but not in that old fashion way of introducing examplary woman or so.
As I wrote before, instead of govermental authorities, communities such as
a group of colleagues commemrate the women's day by throwing small parties or giving flowers and etc.
Women's day celeberated by physics community does not slightly resemble the women's in
Iran (neither the official one celeberated on Hazarte Fateme's birthday nor the one on 8th of March organized by the women activists).
I am not suggesting to have a woman's day in our institute or in universities.
I am writing these series to emphasize that there is another way of
looking at the issue.
Labour's day------>Examplary factory worker
teacher's day----> Examplary teacher
This was very popular during the soviet time in Russia.
In fact, by this practice, the women's day had been commerated every year in Russia.
I was first tempted to say that this is the way totalitarian governments act.
They find some docile member of that group which is considered safe for the government and introduce him/her to others
to follow as an example.
But then I realized it is more complicated than that.
Introducing examplary woman or mother used to be quite fashionable in US of America
fifty years ago.
Back then the mentality of Americans were quite different from now.
During 60's and 70's, because of liberal social movements, the mentality of people
in America changed.
The Americans today think quite differently from the way they did
before 60's about race, family and gender roles in the society.
As a result, introducing examplary mother or woman, for majority of educated
men and women in the USA does not make any sense anymore.
They just laugh at the idea.
In any way, celeberating women's day in west is still quite popular but not in that old fashion way of introducing examplary woman or so.
As I wrote before, instead of govermental authorities, communities such as
a group of colleagues commemrate the women's day by throwing small parties or giving flowers and etc.
Women's day celeberated by physics community does not slightly resemble the women's in
Iran (neither the official one celeberated on Hazarte Fateme's birthday nor the one on 8th of March organized by the women activists).
I am not suggesting to have a woman's day in our institute or in universities.
I am writing these series to emphasize that there is another way of
looking at the issue.
۱۳۸۶ اسفند ۱۲, یکشنبه
8th of March
Eighth of March, as you may know, is the international women's day.
In recent years, a circle of feminists in Iran organize demonstrations on 8th of March which
are quite controversial. Like many other activities in Iran, the 8th of March programs are mostly oriented towards politics.
(However, unlike many other activities, women's activities are not purely political which in my opinion deserve appreciation.)
In fact, 8th of March was originally political, organized by socialist women about
hundred years ago. However, these days in different countries, women and men
commemorate it in different ways: In some countries, with flowers; in others with
slogans, fists and clubs. For a brief review see this website
It is always said that there are many similarities between Iranians and Italians.
However, when it comes to 8th of March I always remember the following verses by Hafez (what a pity I do not have Farsi fonts here!):
Jam-e mey-o khoon-e del, har yek be kasi daadand
dar daayere-e gesmat oza@ chenin baashad
dar kaar-e golaab-o gol, gesmat azali in bood
k-in shaahed-e baazaari v-aan parde-neshin baashad.
I am not judging which one is better. I am personally quite content with my
own providence. I did not wish to be born anyone else or anywhere else!
I wrote this long introduction to point out that, apart from nations, the
sub-cultures within a nation sometimes have their own way of celeberating 8th of March. The high energy physics community has also its own way of commemorating this day.
I will write about it in my next post.
The above photo
of the "siah chashm Kashimiri" is the courtesy of this website.
۱۳۸۶ اسفند ۱۰, جمعه
Traditional fashion show in Korea
It is not very common to have a fashion show in the banquet of a high energy physics meeting. However, Koreans were so eager to show us their traditions that they
had arranged for a traditional fashion show. Everybody including me enjoyed watching these cute kids in these constumes. The other photo shows some dishes prepared by "Yangom".
By the way, in my travel I found that with every Korean I have a common friend: "Yangom"
(they pronounce her name differently).
With any Japanese, we have also a common friend who is of course Oshin!
More interestingly, Japanese physicists know that in Iran Oshin is famous.
(Each of them at least once in their lifetime have talked to an Iranian and
s/he has already mentioned Oshin!)
۱۳۸۶ بهمن ۲۹, دوشنبه
خداحافظي...
در ادامه بحث هاي قبلي مي خواهم چند سايت ديگر معرفي كنم.يكي از مسايلي كه در كنار مهارت هاي مواجهه صحيح بايد به آن پرداخته شود موضوع حل اختلافات در محل كار است.قبل از آن كه به راه حل برسيم مي خواهم به نكته اي اشاره كنم. به قول آن دوست ناشناس كامنت گذار غربي ها هم چندان آدم هاي "گوري مگوري" نيستند. بين همكاران در دانشگاه ها و ادارات كشورهاي غربي هم همواره اختلافات پيش مي آيد. اتفاقا من شخصا وقتي در ايتاليا دانشجوي دكتري بودم از اختلافات بين دو نفر از بزرگان محل تحصيلم-كه اصلا ربطي به من نداشت-درست مثل توپ فوتبال ضربه ها خوردم. يكي از دلايلي كه سال دوم از ايتاليا به آمريكا رفتيم فشار عصبي بود كه اين مسئله به من وارد مي كرد. اختلافات بين اين دو بزرگ ضربه هاي زيادي به گروه مي زد. در اسلك من شخصا مشكلي نداشتم اما در جريان بودم كه گروه هاي مختلف با هم اره مي دهند و تيشه مي گيرند. در يك مورد اختلافات كاري با رسوايي هاي خانوادگي آميخته بود و داستان هزار و يك شبي پديد آورده بود كه بازگويي آن در حوصله منجوق نيست. در اين ميان عده اي بودند (معمولا دانشجويان دكتري كه هميشه آسيب پذيرترين قشر در دانشگاه ها هستند) كه ضربه مي خوردند. بعضي ها كارشان به ترك تحصيل و حتي اقدام به خود كشي رسيده بود. در آنجا هم به علت عدم همكاري وتشكيلات موازي سرمايه ها تلف مي شد.
اختلافات در دانشگاه هاي ما هم وجود دارند اما خوشبختانه درجه اختلافات در ايران كمتر است. بيجهت نيست كه مي گويند "ايروني جماعت نجيبند". ما ايراني ها در هيچ چيزي زياد جدي نيستيم حتي در اختلافاتمان! اينجا نمي خواهم مشكلات ديگران را موشكافي كنم تا عدم توانايي خود را در حل اختلا فات توجيه كرده باشم. همين اندازه از اختلافات هم در شان ما نيست.
در ايران چون تعداد فيزيكپيشه خوب و جدي وپر كار كم است اختلافات (هرچند خيلي كمرنگ تراز غربند)نمود بيشتري پيدا مي كنند و ضربه بيشتري به پيكر جامعه فيزيك مي زنند. يكي از مزيت هاي فرهنگ غربي اين است كه قشر متفكر آن به جاي آن كه مشكلات نا مربوط را به هم ربط دهد واز آن كلاف سر در گم بسازد و آخر سر آن را به علت لاينحل بودن از سر باز كند سعي مي كند با مشكلات رو به رو شود و راه حلي برايش بيابد. نمود آن هم مقالات زيادي كه درباره روش هاي حل اختلافات در محيط كار نوشته شده. به عنوان مثال من اين وبسايت را معرفي مي كنم.
مسئله دوم كه مي خواهم به آن بپردازم مسئله كسب احترام است. قبلا وبسايتي را معرفي كردم كه به چند مورد ازروش هاي كسب احترام در نظر و برخورداول پرداخته بود.
اما بايد ديد چگونه اين احترام را مي توان حفظ كردو بر آن افزود.در اين مورد هم مقالات زيادي نوشته شده. به عنوان مثال اين وبسايت به روش هاي كسب احترام به عنوان يك مديريا يك بزرگتر پرداخته است. خواندن آن را به همه توصيه مي كنم .شايد شما در حال حاضر مسئوليتي نداشته باشيد كه نيازي به خواندن آن حس كنيد ولي كم كم مسئوليت هاي بيشتري بر عهده شما گذاشته خواهدشد. هر چه زودتر شروع به مطالعه در اين زمينه ها بكنيد مطلب بيشتر ملكه ذهنتان مي شود. متاسفانه وقتي ما اين گونه وبسايت ها را مي خوانيم بي اراده تصوير چند نفر در ذهنمان مجسم مي شود و مي بينيم كه تمام نكات از بين برنده احترام را در رفتارشان نشان مي دهند وهيچ كدام از موارد احترام برانگيز را رعايت نمي كنند! البته دور و بر خود ما هستند كساني كه رفتار احترام بر انگيزي دارند اما ظاهرا طبيعت آدم به گونه اي است كه تنها دسته اول را به خاطر مي آورد!
در هر صورت روش درست و مفيد خواندن اين نيست. براي اين كه از مطالب بهره بگيريم بايد به جاي ايراد گرفتن از بقيه سعي كنيم خودمان در محدوده اختياراتمان به اين راهنمايي ها عمل كنيم. اگر چنين كنيم در ظرف پنج سال آينده بيشتر مشكلاتي كه دوستان از آنها شاكي هستند حل خواهند شد.
حتي اگر با منجوق درباره تاثير معجزه گونه راهنمايي هاي اين وبسايت ها موافق نيستيد باز هم پيشنهاد مي كنم آنها را مطالعه كنيد. اولا به اين دليل يك تمرين مفيد براي آموختن انگليسي است ثانيا براي آن كه با جنبه هاي مهمي از فرهنگ غربي آشنا مي شويد: جنبه هايي از زندگي در غرب كه نه در فيلم ها و رمان ها مطرح مي شوند نه با صحبت با توريست ها مي توان درباره شان آموخت ونه از فرنگ برگشته هاي پرمدعا از آنها سخني به ميان مي آورند. همين كه اين همه وبسايت در اين موضوعات وجود دارد نشان مي دهد برخلاف تصور غالب در ايران مشكلاتي از قبيل آنچه كه ما در ايران با آن درگيريم در آن سوي آب ها هم وجود دارند
راستي! من مدتي به مسافرت خواهم رفت. سعي مي كنم افق هاي ديدم را بازتر كنم وبا مطالب بهتر و پخته تري برگردم. فعلا خداحافظ
اختلافات در دانشگاه هاي ما هم وجود دارند اما خوشبختانه درجه اختلافات در ايران كمتر است. بيجهت نيست كه مي گويند "ايروني جماعت نجيبند". ما ايراني ها در هيچ چيزي زياد جدي نيستيم حتي در اختلافاتمان! اينجا نمي خواهم مشكلات ديگران را موشكافي كنم تا عدم توانايي خود را در حل اختلا فات توجيه كرده باشم. همين اندازه از اختلافات هم در شان ما نيست.
در ايران چون تعداد فيزيكپيشه خوب و جدي وپر كار كم است اختلافات (هرچند خيلي كمرنگ تراز غربند)نمود بيشتري پيدا مي كنند و ضربه بيشتري به پيكر جامعه فيزيك مي زنند. يكي از مزيت هاي فرهنگ غربي اين است كه قشر متفكر آن به جاي آن كه مشكلات نا مربوط را به هم ربط دهد واز آن كلاف سر در گم بسازد و آخر سر آن را به علت لاينحل بودن از سر باز كند سعي مي كند با مشكلات رو به رو شود و راه حلي برايش بيابد. نمود آن هم مقالات زيادي كه درباره روش هاي حل اختلافات در محيط كار نوشته شده. به عنوان مثال من اين وبسايت را معرفي مي كنم.
مسئله دوم كه مي خواهم به آن بپردازم مسئله كسب احترام است. قبلا وبسايتي را معرفي كردم كه به چند مورد ازروش هاي كسب احترام در نظر و برخورداول پرداخته بود.
اما بايد ديد چگونه اين احترام را مي توان حفظ كردو بر آن افزود.در اين مورد هم مقالات زيادي نوشته شده. به عنوان مثال اين وبسايت به روش هاي كسب احترام به عنوان يك مديريا يك بزرگتر پرداخته است. خواندن آن را به همه توصيه مي كنم .شايد شما در حال حاضر مسئوليتي نداشته باشيد كه نيازي به خواندن آن حس كنيد ولي كم كم مسئوليت هاي بيشتري بر عهده شما گذاشته خواهدشد. هر چه زودتر شروع به مطالعه در اين زمينه ها بكنيد مطلب بيشتر ملكه ذهنتان مي شود. متاسفانه وقتي ما اين گونه وبسايت ها را مي خوانيم بي اراده تصوير چند نفر در ذهنمان مجسم مي شود و مي بينيم كه تمام نكات از بين برنده احترام را در رفتارشان نشان مي دهند وهيچ كدام از موارد احترام برانگيز را رعايت نمي كنند! البته دور و بر خود ما هستند كساني كه رفتار احترام بر انگيزي دارند اما ظاهرا طبيعت آدم به گونه اي است كه تنها دسته اول را به خاطر مي آورد!
در هر صورت روش درست و مفيد خواندن اين نيست. براي اين كه از مطالب بهره بگيريم بايد به جاي ايراد گرفتن از بقيه سعي كنيم خودمان در محدوده اختياراتمان به اين راهنمايي ها عمل كنيم. اگر چنين كنيم در ظرف پنج سال آينده بيشتر مشكلاتي كه دوستان از آنها شاكي هستند حل خواهند شد.
حتي اگر با منجوق درباره تاثير معجزه گونه راهنمايي هاي اين وبسايت ها موافق نيستيد باز هم پيشنهاد مي كنم آنها را مطالعه كنيد. اولا به اين دليل يك تمرين مفيد براي آموختن انگليسي است ثانيا براي آن كه با جنبه هاي مهمي از فرهنگ غربي آشنا مي شويد: جنبه هايي از زندگي در غرب كه نه در فيلم ها و رمان ها مطرح مي شوند نه با صحبت با توريست ها مي توان درباره شان آموخت ونه از فرنگ برگشته هاي پرمدعا از آنها سخني به ميان مي آورند. همين كه اين همه وبسايت در اين موضوعات وجود دارد نشان مي دهد برخلاف تصور غالب در ايران مشكلاتي از قبيل آنچه كه ما در ايران با آن درگيريم در آن سوي آب ها هم وجود دارند
راستي! من مدتي به مسافرت خواهم رفت. سعي مي كنم افق هاي ديدم را بازتر كنم وبا مطالب بهتر و پخته تري برگردم. فعلا خداحافظ
۱۳۸۶ بهمن ۲۸, یکشنبه
Confrontation
وقتي چند نفر باهم در محلي كار مي كنند ويا ساعاتي از روز را دور هم سپري مي كنند ناگزير شرايطي پيش مي آيد كه از دست هم شاكي و يا دلخور مي شوند. برخي سعي مي كننداين دلخوري ها را فراموش كنند ويا نسبت به آن بي توجه باشند. اين رويه درست نيست. چون كه همين افراد پس از مدتي مثل آتشفشان منفجر مي شوند و چند برابر طرف مقابل كه ادعاي گذشت در برابرش را داشتند به او آسيب مي رساندند. برخي روش هارت و پورت وقلدري و "رو كم كردن" در پيش مي گيرند و محيط را بيجهت متشنج مي كنند. روش درست برخورد با اين گونه مسايل
positive confrontation
است كه من آن را مواجهه ترجمه مي كنم.
در تعريف مواجهه آمده است
A confrontation is the direct expression of one's view (thoughts and feelings) of the conflict situation and an invitation for the other party to express her or his views of the conflict.
مواجهه صحيح هنري است كه مثل تمام هنر هاي ديگر نياز به آموختن از طريق تمرين و ممارست دارد. درباره روش هاو مهارت هاي مواجهه كتاب ها نوشته شده و وبسايت ها موجود است.
به نظرم نيازي به يادآدوري نباشد
كه متاسفانه بيشتر بزرگان ما در جامعه فيزيك چندان به اين هنر آراسته نيستند.عدم مهارت اين بزرگان در اين هنر ضربه هاي زيادي به روح وروان فيزيك پيشگان نسل جوان تر و به دنبال آن به پيكره جامعه نوپاي فيزيكپيشه كشور زده و مي زند.
بدتر آن كه همين كه بزرگ ترها مسئوليتي به يك نفر جوان تر مي سپارند بر خود فرض مي دانند كه روش هاي نادرست خود در اين زمينه را به او منتقل كنند. در گوشش مي خوانند كه تو كه اين مسئوليت را عهده دار شدي بايد بتواني خوب زهر چشم بگيري.اين طوري كوكشان مي كنند و مي اندازندشان به جان بقيه.
تا جايي كه من مشاهده كرده ام
نسل قبلي از وضعيت موجود از اين نظر راضي هستند و قصد آموختن هنري جديد ندارند.
بياييد ما خود اين هنر را بياموزيم.
نكته در اينجا ست كه از برخورد ها وتنش ها نمي توان گريخت. اگر راه حل درست تري
را فرا نگيريم ما نيز پس از اندكي ناخود آگاه همان راه گذشتگان
را در پيش خواهيم گرفت ولو كه به زشتي آن و مخرب بودن آن كاملا آگاه باشيم و زخم و داغ آن هنوز بر پيكرمان باشد.
خوشبختانه در اين زمينه مطالب آموزنده زيادي نوشته شده. مي توان آن ها را مطالعه كرد وبا توجه و تمرين مواجهه صحيح را آموخت.
چند تا نكته در اين زمينه را از اين وبسايت نقل مي كنم.
Do not "hit and run." Confront when there is sufficient time to share views about the conflict and schedule a conflict management session.
Communicate openly and directly your perceptions of, and feelings about, the issues in the conflict.
Try to do so in minimally threatening ways. Focus your concerns on the issues and the other party's behavior, not on the other party's character or personality.
اين همان چيزي است كه من از آن با عنوان "انتقاد موردي" ياد كرده بودم.حمله به شخصيت افراد
راه درست مواجهه نيست
Comprehend as completely as possible the other person's views of, and feelings about, the conflict.
Value disagreement over the issues and the opportunity to work through that disagreement. Disagreement should be communicated in a manner consistent with acceptance of the other person.
Do not demand change. You may request and negotiate changes in behavior but do not demand them. Demanding changes constructive confrontation into forcing.
Invite the other person to confront you about your behavior. Reciprocal confrontations can balance power in the situation and lead to higher quality conflict management efforts.
Don't preach to or interpret for the other person. Share your interpretations while inviting a collaborative approach to improving the situation.
همان طور كه گفتم مقالات زيادي در اين زمينه وجود دارند كه ارزش خواندن دارند. با نيم ساعت وقت گذاشتن براي خواندن اين گونه مقالات مي توانيم از روزها وماهها اتلاف وقت به خاطر تنش ها جلوگيري كنيم.
يكي از اين مقالات را در اينجا مي توانيد
بيابيد
يك نكته تاريخي را ياد آور مي شوم. وقتي دوش حمام به ايران آمد پيرترها با نصب آن شديدا مخالفت كردند و به جواناني كه استفاده از آن را ترويج مي كردند تاختند كه"ما از قبل آن كه تو دنيا بيايي در خزينه حمام مي كرديم. حالا ديگه تو به ما ياد نده." ربطش به اين موضوع چيست؟! آنان كه حتي يك بار در عمرشان از يك بزرگ تر انتقاد كرده اند ربطش را در مي يابند.
positive confrontation
است كه من آن را مواجهه ترجمه مي كنم.
در تعريف مواجهه آمده است
A confrontation is the direct expression of one's view (thoughts and feelings) of the conflict situation and an invitation for the other party to express her or his views of the conflict.
مواجهه صحيح هنري است كه مثل تمام هنر هاي ديگر نياز به آموختن از طريق تمرين و ممارست دارد. درباره روش هاو مهارت هاي مواجهه كتاب ها نوشته شده و وبسايت ها موجود است.
به نظرم نيازي به يادآدوري نباشد
كه متاسفانه بيشتر بزرگان ما در جامعه فيزيك چندان به اين هنر آراسته نيستند.عدم مهارت اين بزرگان در اين هنر ضربه هاي زيادي به روح وروان فيزيك پيشگان نسل جوان تر و به دنبال آن به پيكره جامعه نوپاي فيزيكپيشه كشور زده و مي زند.
بدتر آن كه همين كه بزرگ ترها مسئوليتي به يك نفر جوان تر مي سپارند بر خود فرض مي دانند كه روش هاي نادرست خود در اين زمينه را به او منتقل كنند. در گوشش مي خوانند كه تو كه اين مسئوليت را عهده دار شدي بايد بتواني خوب زهر چشم بگيري.اين طوري كوكشان مي كنند و مي اندازندشان به جان بقيه.
تا جايي كه من مشاهده كرده ام
نسل قبلي از وضعيت موجود از اين نظر راضي هستند و قصد آموختن هنري جديد ندارند.
بياييد ما خود اين هنر را بياموزيم.
نكته در اينجا ست كه از برخورد ها وتنش ها نمي توان گريخت. اگر راه حل درست تري
را فرا نگيريم ما نيز پس از اندكي ناخود آگاه همان راه گذشتگان
را در پيش خواهيم گرفت ولو كه به زشتي آن و مخرب بودن آن كاملا آگاه باشيم و زخم و داغ آن هنوز بر پيكرمان باشد.
خوشبختانه در اين زمينه مطالب آموزنده زيادي نوشته شده. مي توان آن ها را مطالعه كرد وبا توجه و تمرين مواجهه صحيح را آموخت.
چند تا نكته در اين زمينه را از اين وبسايت نقل مي كنم.
Do not "hit and run." Confront when there is sufficient time to share views about the conflict and schedule a conflict management session.
Communicate openly and directly your perceptions of, and feelings about, the issues in the conflict.
Try to do so in minimally threatening ways. Focus your concerns on the issues and the other party's behavior, not on the other party's character or personality.
اين همان چيزي است كه من از آن با عنوان "انتقاد موردي" ياد كرده بودم.حمله به شخصيت افراد
راه درست مواجهه نيست
Comprehend as completely as possible the other person's views of, and feelings about, the conflict.
Value disagreement over the issues and the opportunity to work through that disagreement. Disagreement should be communicated in a manner consistent with acceptance of the other person.
Do not demand change. You may request and negotiate changes in behavior but do not demand them. Demanding changes constructive confrontation into forcing.
Invite the other person to confront you about your behavior. Reciprocal confrontations can balance power in the situation and lead to higher quality conflict management efforts.
Don't preach to or interpret for the other person. Share your interpretations while inviting a collaborative approach to improving the situation.
همان طور كه گفتم مقالات زيادي در اين زمينه وجود دارند كه ارزش خواندن دارند. با نيم ساعت وقت گذاشتن براي خواندن اين گونه مقالات مي توانيم از روزها وماهها اتلاف وقت به خاطر تنش ها جلوگيري كنيم.
يكي از اين مقالات را در اينجا مي توانيد
بيابيد
يك نكته تاريخي را ياد آور مي شوم. وقتي دوش حمام به ايران آمد پيرترها با نصب آن شديدا مخالفت كردند و به جواناني كه استفاده از آن را ترويج مي كردند تاختند كه"ما از قبل آن كه تو دنيا بيايي در خزينه حمام مي كرديم. حالا ديگه تو به ما ياد نده." ربطش به اين موضوع چيست؟! آنان كه حتي يك بار در عمرشان از يك بزرگ تر انتقاد كرده اند ربطش را در مي يابند.
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)
