همه داد زدهاند و میزنند از مهاجرت مغزها. اما کمتر کسی است که نیمهی مثبت مهاجرت را ببیند. اگر تنها یک نفر بماند٫ نودونه نفر بروند. بعد از ده سال٫ اگر همهی صدنفر خوب کار کنند آن یک نفر که مانده است نودونه آشنا در نودونه مرکز علمی یا جاهای خوب دارد. آشناهایی که روی موضوعات گستردهای کار میکنند. این یک نفر مانده٫ اگر ایدهای داشته باشد یا چیزی بخواهد بداند حتمن شخصی را مستقیمن میشناسد که با بهترینهای متخصصهای آن موضوع ارتباط مستقیم دارد یا خودش چنان متخصصی است.
در کل این همه از هجرت ننالید٫ چه هجرت کردهاید یا چه ماندهاید. آزادیی انتخابِ فکرهای جوان یا متفکران را سلب نکنید٫ آزادی را در هیچ زمینهای از اینان سلب نکنید. مطمین باشید شما هم به جایی میرسید که امتیاز داشتن ارتباطات خود را یا پروراندن این اندیشهها را درک خواهید کرد. به همین سادگی.
1 نظرات:
من کاملن با نظر شما موافقم. تنها مساله این هست که این بخش پر لیوان به نمیه می رسد یا نه؟ یا بیشتر حتا؟؟
ارسال يک نظر