فرار مغزهای همسایهها
پدیدهی فرار مغزها پدیدهای جهان شمول است که احتمالن نمیتوان راه کاری ساده برای آن ارایه داد. وضعیت ایران در خاورمیانه نسبت به خیلی از کشورهای همجوارش بهتر است. این بهتر بودن باید باعث بوجود آمدن یک شار از مغزهای همسایهها به ایران شود. آیا نیازی هست نسبت به جذب مغزهای همسایهها برنامهریزیای شود؟ منظورم این نیست که برای آنها سهمیه در نظر بگیریم. میتوانیم رقابتها برای تمام چیزهای ممکن را بین المللی کنیم. مثلن محجبهها نمیتوانند در ترکیه درس بخوانند٫ خوب اگر آنها دانشجوی خوبی باشند چرا ما نباید از کار تحقیقیی آنها استفاده کنیم؟ یا مثلن پاکستان یا عراق باید توانایی تولید دانشجویان خوبی در مقطع کارشناسی داشته باشند٫این حیف نیست که دورههای دکتری ما امکان جذب بهترین دانشجوهای آنها را نداشته باشند؟
10 نظرات:
حالا پاکستان و عراق به کنار، ما افغانها را هم نتوانستیم جذب کنیم. این جوان افغانی که برنز المپیک گرفت تا چهار سال پیش ایران و در کمپهای مهاجرین بوده.
آفرین! از جهت دید این پست لذت بردم.
قاسم عزيز،
با توجه به اينکه دانشجويان کشورهای همسايه برای ادامه تحصيل در ايران نياز به ياد گيری خط و زبان فارسی را دارند. من اين نکته را از عوامل بازدانده برای ادامه تحصيل آنها در ايران می بينم (البته به جز افغانستان و تاجيکستان). شما اگر با يک فرد غير ايرانی که در حال ياد گيری خط ما است صحبت کنيد، او به شما مشکلات ياد گيری خط را خواهد گفت. بنابرااين برای جذب دانشجوها من دو راه حل را پيشنهاد می کنم. يکی از روش ها برگزاری دوره های به انگليسی در بعضی از دانشگاه ها و تبليغ اين مسئله در کشورهای همسايه برای جذب دانشجو است. مطمئن هستم چند ده هزار دانشجوی ترکيه ای خانم مشتری اين دوره ها خواهند بود (به دليل محدوديت تحصيل برای داشتن محجبه). راه حل دوم تقويت دانشگاه های هم زبان داخل در ارائه دروس به زبان منطقه است. مثلا دانشگاه های آذری زبان ايران و يا دانشگاه های کرد کشور و يا دانشگاه خوزستان می توانند به زبان منطقه خود اين دوره ها را برگزار کنند. در اين صورت دانشجوِيان عراقی کرد و عرب و يا دانشجويان ججمهوری آذربايجان و ترکيه با رغب زيادی در اين دانشگاه های ايرانی ثبت نام خواهند کرد.
سلام
من نفر اول المپیاد کنده کاری و دیوار چینی هستم ایا دانشگاههای شما منو جذب می کنن؟
تصادفا ديروز يک دانشجوی هندی برای من ايميل زده که می خواهد در دانشگاه شريف دروه ی دکتری خود را بگذراند. به نظر می رسد بين مطالب عنوان شده در اينجا و دنيای واقع همبستگی پنهانی خوبی وجود دارد !
یاسر! موافق هستم که ما تا کنون حتی افغانها هم نتوانستیم جذب کنیم. اما باید کار را از جایی شروع کرد دیگر٫ مگر نه!
سهراب! زبان مدرنیته چه بخواهیم چه نخواهیم انگلیسی است. خوب میتوانیم موسسهای را بوجود آوریم که زبان اصلییش انگلیسی باشد. خیلی از کشورها این کار را کردهاند٫ چرا ما نتوانیم. به علاوه باور ندارم که زبان فارسی از انگلیسی سخت تر است٫ ما هنوز تلاشی برای آموزش فارسی نکردهایم. مثلن نگاه کنید که در انگلیسی e,o,a,u,i را مینویسند اما در خیلی از کلمات این صداها گمراه کننده هستند چیزی نوشته شده است اما چیزی دیگر باید تلفظ شود. خب ما در فارسی این صداهای گمراه کننده را نمیگزاریم. به نظر من این که میگویند زبان فارسی خیلی سخت است درست نیست. مثلن شنیدهام و دیدهام که دانشجویان اروپایی به جای عربی یا ترکی ترجیح میدهند فارسی بخوانند چون برایشان ساده تر است. اما گفتم که زبان برای دورهی دکتری مهم نیست. همه چیز را میتوانیم در موسسهای انگلیسی کنیم
نظیر! با رشتهای دانشگاهی در مورد کنده کاری و دیوار چینی آشنا نیستم.
man ye pishnahad bara kasa ke donbale polan daram!!
ye daneshgahe khososi bezanid , bara tarbiate undergraduate, montaha be zabane Englisi, ham chizi be Englisi bashe. Kasi midone hamchin ejaze dade mishe ya na? Ham daneshjoa majboran Englisi yad begiran ham lisans migiran,
اگه اشتباه نکنم همین اواخر تصویب شد که همه مراکز دانشگاهی حتما باید دروسشون رو به زبان فارسی ارائه کنند. قبلترش یک سری از دانشگاههای خصوصی حتی مجوز برگزاری دورههاشون به زبان انگلیسی رو هم گرفته بودند که نمیدونم چه بلایی سرشون اومد.
Another idea is that the Iranian universities open branches in other countries offering more or less the same courses but in English language. For instance if there are Indian or Turkish students who are intrigued to study in Sharif University but it's not easy for them to learn the Persian language I don't see any reason why the Sharif university shouldn't go there! Some Iranian universities are well respected in the world and a branch of them outside Iran can create a lot of collaboration and enterprise opportunities. I am sure that we also have many good young researchers who can run these universities with their good ideas.
Just think about this. I don't also see any political or financial obstacles that would hinder this to be materialized. There just need to be some initial investments and these universities can make their money afterwards (though the main purpose is research not business!). Some of the Iranian universities have made a good reputation and so we should exploit this by offering the same curriculum to the world.
This is also a punch to the face of those who are seeking to isolate the Iranian nation!
ارسال يک نظر